مرز ارتباط

رسانه ای که نداریم که حرفهایمان را بزنیم. البته خودمانیم ، کدام رسانه از اینترنت و استفاده رسانه ای از فضای مجازی بالاتر. حتی آنهایی که همه تریبونها را گرفتند سعی کرده در این فضا هم جایی داشته باشند. تحولات فضای مجازی در این ۸ ماه اخیر همه ما را شگفت زده کرده است. ورود خانمهای وبلاگ نویس ، بازگشت دوباره رازگو بلوچ ، ورود نوهان ، فعالیت وب نویسانی مانند: صدیق ، ریسی های فعال ، طوقی ، کارهای ارزنده آقای درخشان ، زیبایی های خاص زبانی و نوشتاری در کارهای آقای برهانی ، مصطفی دانشور و کارهای سترگ و ارزنده اش ، مجید خودم و.... همراهی های مخاطبان عزیز همگی موید این نکته است که جامعه  توانسته است ،  جمعی بزرگ از روزنامه نگاران بلوچ را پرورش دهد. خوشبختی کار این است که هر کدام با توجه به علائق و  تخصص و کارشان  به بعدی از کار می پردازند و از این لحاظ عمق و غنای فضا روز بروز دارد بیشتر می شود.

 همه چیز سرجایش است : آرمانها ، دغدغه ها و.... اما بدلایل شغلی  و اختلال گاه و بیگاه اینترنت منزل زیاد حضور ندارم. اما از اینهمه شور و هیجان در فضای مجازی به وجد می آیم و براای همه دوستان و همکاران عزیزم آرزوی رسیدن به دغدغه هایشان را که همانا دغدغه های مرمانمان است را دارم.