در این اقتصاد پر تلاطم و پر هیاهوی ، که هر روز از صبح تا شب نوساناتش عده ای را به اوج و عده ای را به سقوط می کشاند ، به کودکان مدرسه ای فکر می کنم که همه فکرشان حرفها و اخمهای خانم معلم ، مداد شکسته شان و.... است فارغ از همه هیاهوها ، فارغ از اینکه بخواهند بدانند آلام و دردهای جامعه چیست .
باور نمی کنید ، چند مدت است که دلم می خواهد کودکی بودم ، چموش و بازیگوش . و فقط به شادی در لحظه فکر می کردم و بس نه به گذشته کار داشتم و نه به آینده ............
سه شنبه یازدهم مهر ۱۳۹۱ | 22:44