صدیق حسین زاده
یک تدبیر مهم برای امید به فردا
تصمیم دارم در انتخابات فردا شرکت کنم و
با نوشتن نام "حسن روحانی" رأی خود را به صندوق بیندازم ، این تصمیم را
بعد ساعت ها فکر کردن گرفتم و این تصمیم را نه از موضع یک اصلاح طلب به
معنای معمول و رایج آن ، بلکه از موضع یک کنش گر سیاسی که به اصلاحات بخصوص
در مختصات بومی آن ایمان دارد گرفتم.
در رأی دادن به روحانی نیز دلایل
خود را دارم که یکی مهمترین این دلایل را می توان در این جمله لرد آکتن که
می گوید " قدرت فساد می آورد و قدرت مطلق فساد مطلق می آورد" خلاصه کرد ،
این جمله موید این نکته است که در هر جامعه سیاسی قدرت باید بین گروه های
سیاسی مختلف تقسیم شود تا خطر استبداد و خودکامگی گروه مقابل را دفع و رفع
نمایند ، همانطور که در همه نظام های سیاسی توسعه یافته اینگونه است به این
معنا که معمولا" اگر قوه مجریه یا دولت در دست یک حزب یا جریان است
پارلمان و مجلس در اختیار گروه مقابل آن است و این دو جناح در نهایت نوعی
توازن سیاسی در کشور بوجود می آورند و صد البته اختلاف گروه ها و احزاب هیچ
وقت باعث فروپاشی و بی نظمی سیاسی نمی شود زیرا به طور معمول قانون و
منافع عمومی جامعه این اجازه را به گروههای سیاسی نمی دهد.