نوهان
ائتلاف سبز حماسه سیاسی 92 در شهر زاهدان را به نفع خود رقم زد، امسال هم رقابت برای تصاحب کرسی های شورای شهر زاهدان حالتی دو قطبی به خود گرفت در یک سو ائتلاف سفید با حمایت سیستانی ها و در سوی دیگر ائتلاف سبز با حمایت مسجد مکی زاهدان صف آرایی کرده بودند. معادلات گذشته نشان می دهد ائتلاف مورد حمایت مسجد مکی همواره پیروز قاطع انتخابات شورای شهر زاهدان بوده است و ظرفیت این را دارد تا همه اعضای مورد حمایت خود را بر کرسی شورا بنشاند.
در شورای شهر چهارم زاهدان شاهد یک سنت شکنی هستیم و آن هم جا ماندن یک نفر از تیم سبز به نام شهرام ریگی است، هرچند کاهش یک سهمیه از ائتلاف مسجد مکی مانع بزرگی برای جشن پیروزی هواداران آن نیست اما جای بحث و تامل دارد، نمی خواهم وارد جزئیات نحوه گزینش افراد و یارگیری تیم مسجد مکی بشوم و تنها به این نکته بسنده می کنم که منتخبین در لیست نهایی مسلما با دقت و ظرافت خاصی برگزیده شده اند و لزوما یک چیدمان قومی - مذهبی نبوده است. شهرام ریگی هرچند در کورس رقابت رای بالایی را نصیب خود کرد اما به خط پایان نرسید اما این نه شکست برای شخص وی بلکه مقدمه ای بر پایان اقتدار کامل ائتلاف مسجد خواهد بود. شهرام ریگی کمتر از یکی دو سال است که ساکن زاهدان می باشد و همین مدت کوتاه برای این جوان مستعد و با پشتکار کافی بوده تا بتواند رضایت بخش وسیعی از معتمدین و مردم را به خود جلب نماید. از طرفی این رشد می تواند زنگ خطری باشد برای عده ای که با یک حساب دو دو تا چهارتا خود را بازنده رقابت های آینده می دانند! هرچند طایفه و روابط قومی نقش پر رنگی در معادلات سیاسی و اجتماعی مناطق بلوچ نشین دارد اما در این میان فاکتورهایی مانند تخصص،کارآمدی و خلاقیت هم در کنار آنها می تواند برگ برنده شخص باشد،بنابراین وجود چنین فاکتورهایی در امثال شهرام ریگی ها می تواند به اندازه کافی حضور آنها را پر حاشیه و حساسیت زا نماید و همچنین باید اعتراف کنیم که کرسی های مدیریت شهری مناطق ما هنوز آمادگی کامل برای پذیرش آدم های جسور را ندارند.