مرز ارتباط

خبر به شدت تکان دهنده بود ، آخر چطور می شود مردی را که طی 13 سال اخیر همیشه با او در ارتباط بودی و آخرین بار حدود 4 ساعت قبل از مرگش با او ارتباط تلفنی داشتی به ناگهان از دست بدهی . همین دیشب بود که دعوتم کرد که در تجلیل از اصحاب رسانه که مقرر بود عصر امروز در محل فرمانداری ایرانشهر برگزار شود حضور داشته باشم. ساعت 12 امروز هم زنگ زد  و کاری در مورد جلسه «  تجلیل از اصحاب رسانه »  به من محول کرد و من چه می دانستم که این آخرین باری است که صدای مهربان وی را می شنوم . خدایا....

آغاز آشنایی ام با واحد عزیز برمی گشت به دوران دانشگاه  که ایشان تازه در رشته  مدیریت دولتی فارغ التحصیل شده بود و برای دیدن یکی از اقوامش به دانشگاه سیستان و بلوچستان می آمد . که در اتاق این دوست با وی آشنا شدم . این آشنایی به دوستی عمیقی منجر شد که تا آخرین ساعات عمرش ادامه داشت. چه زمانی که  عزیز از دست رفته ام مدیریت اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی خاش را به عهده داشت  و چه زمانی که به سراوان منتقل شد و چه این  یکسال و اندی که در ایرانشهر مدیریت فرهنگ این شهر را به به عهده داشت  .

خاطرات بسرعت از ذهنم رژه می روند با وجود اینکه قلبم سنگین شده و بغض سراسر وجودم را فرا گرفته است و نوشتن برایم سخت است ،  اما مگر می شود از واحد عبدالهی ننوشت و نگفت . مگر می شود بیش  12  سال خدمات وی به فرهنگ و هنر این سرزمین را  به ماتمکده نبرد و فریاد نکشید . مگر می شود از تحرکی که وی به فرهنگ و شاخصهای مختلفش در مدت فعالیتش در ایرانشهر داده بود ننوشت  .  یادش به خیر ....

در جلسات متعدد فرهنگی که در خاش و بعدها در ایرانشهر برگزار می شد با وجودیکه همیشه منتقدش بودم اما با لبخند و شوخی جوابم را می داد . همیشه  سعی داشت تمام گرایشات و تفکرات را به بازی بگیرد همه دوستان می توانند شهادت بدهند که در این راه همه سعی و توانش را به کار می گرفت تا  اهالی  نازک دل فرهنگ و هنر  را نیازارد. دوستان می توانند گواهی بدهند که با همه فعالین فرهنگی و هنری  ، جدا از تمام تفکرات و دستورالعمل های اداری و رسمی  ارتباط دوستانه ای داشت و این ارتباطات دوستانه بود که امروز در فرمانداری پیش از آغاز جلسه ای که سعی داشت به موقع به آن برسد و  به اتفاق همکارش آقای زوری هرگز نرسید ؛ تمام دوستان فرهنگ و هنر را داغدار کرد .

روز خبرنگار برای همه اهالی فرهنگ هنر این استان جدا از مناسبت تاریخی اش ، یادآور درگذشت مردی است از جنس فرهنگ و هنر که اجل مهلتش نداد که  به افطار برسد . جاده های درب و داغان خاش به ایرانشهر که در این چند روز بارندگی بی رحم تر از همیشه  شده اند ،   واحد عبدالهی را برای همیشه از ما گرفت .