انتخاباتها که نماد دموکراسی اند ، قرار ه با صندوقهای رای ، منتخبین ملت را مشخص کنند. قراره آنها که شایسته ترند و برای احقاق حقوق مردم شهره شدند تلاش کردند بخت خود را در انتخاباتها امتحان کنند. قراره بعد از اینکه از دل انتخاباتها آمدند بیرون برن مجلس و اونجا موکل مردم باشند . چکیده و عصاره آرمانها، آمال و هویت مردمشان باشند . آنجا برنامه بدهندو طرح بدهندو نظارت کنند و خیلی کارهای دیگر.
ما هم مجلس را نفهمیدیم چه جور جایی است و هم انتخابات را نفهمیدیم برای چی برگزار می شود. اصلا" ما دموکراسی را نمی دانیم چیه ؟
موقع انتخاباتها که می شه پول دار جدا صف می کشن ، سردارا جدا ، مذهبی ها جدا. پولدار می گن کسی رو بفرستیم که پول مارو بیشتر کنه ، سردارا می گن کسی باید بره که اعتبار طایفه مارو بالا ببره . مذهبی ها می گن کسی بره که نماز خونده باشه حتی اگر برای ریا. هیچکس نمی گه دموکراسی منی چند؟
برای همین انتخاباتها در استان ما داغ داغه . اگر مشارکت در کشور کم باشه این جا مثلا" در خاش چند سال قبل به 130 درصد هم می رسه .ما از انتخاباتها ، پول می خواهیم، قدرت طایفه مون می خواهیم ، می خواهیم که همسلک خودمون بره بالا . دموکراسی منی چند؟ ای بابا دل خوش سیری چند؟
خیلی ازدوستان و همفکرانم که باید اعتراف کنم حتی نیم درصد حوزه انتخابیه هم نمی شن و کسانی که توانسته اند از پوسته طایفه بیرون بیان و کمی آزادتر تنفس و فکر کنند خیلی تشویقم کردند که در انتخابات پیش رو شرکت کنم . من هم با این که می دونستم شرایط هم در کشور و هم در استان و از همه مهمتر در شهرستان فراهم نیست به اونا گفتم تاببینمیم شرایط چه جوری پیش می ره . بعد تصمیم لازم و می گیریم.
الان که شرایط را دارم می سنجم می بینم فعلا" شرایط جور نیست.
اندک دوستان و همفکرای خاشی من به عظمت تفتان سوگند که دلم در گرو آبادانی و توسعه خاشه اما چه کنیم که در اقلیتیم و اسیر ساختارهای ایستای شهرمون . و نمی تونم ثبت نام کنم.
منتظر من نباشید